“Ik zal u niet als wezen achterlaten. Ik kom weer naar u toe”. (Johannes 14:18).

De zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren wordt wel de wezenzondag genoemd.
Een (half) wees is iemand die geen vader en/of moeder meer heeft. Veel lezers van dit kerkblad zullen dit kennen. Geen vader en/of moeder meer te hebben. Je kunt zomaar opeens wees zijn. Zie maar eens in de wereld om ons heen. In oorlogsgebieden, bij natuurrampen en bij terreuraanslagen kunnen kinderen zomaar ineens van hun vader en moeder gescheiden worden door de dood. Ik herinner me de vliegramp in Libië in 2010. Slechts één jongetje van 9 jaar uit Nederland heeft deze ramp overleefd. En hij bleef als wees achter. En wat is dat erg. Zonder ouders verder door het leven te moeten gaan.

Wat kan het als groot verdriet worden ervaren als u of jij als wees door het leven moet gaan. Wat kan er soms een verlangen zijn naar vader en moeder, ook al hebben we een partner en/of kinderen om ons heen. Wat kan er een leegte gevoeld worden, om “alleen” door het leven te moeten. Je zou soms graag nog iets met je ouders willen delen.

De Here Jezus heeft voor Zijn Hemelvaart tegen de discipelen gezegd, dat Hij ze niet als wezen zou achterlaten. De Here Jezus beloofde dat Hij hun een Trooster zou zenden. Hij zou de Heilige Geest in Zijn plaats zenden. En binnenkort mogen wij het Pinksterfeest vieren. Want de beloofde en uitgestorte Heilige Geest was niet alleen voor zijn discipelen, maar is er ook voor ons.

Weet u wie als het ware ook wees geweest is? De Here Jezus. Hij heeft aan het kruis ondervonden hoe erg het is om geen Vader te hebben. Geen Vader Die zich om Hem bekommerde. Jezus, riep het uit: “Mijn God, (Vader) waarom hebt U Mij verlaten?”. Nee, Vader was er niet voor Hem op het moment dat het Kind Hem zo nodig had. Jezus, moest de weg alleen gaan.

De Here Jezus is geen wees gebleven, Hij is verenigd met Zijn Vader. En dan hoeven ook wij ons geen wezen te voelen, ook al zijn we dat als we geen vader en moeder meer hebben. Welk een geweldige troost ligt er in de belofte van de Heere. Dat wij, in welke omstandigheden we ook verkeren, dat we een Trooster hebben! Een Trooster die in ons leven wil komen. Die zelfs in ons wil wonen. Ons wil bemoedigen op onze levensweg, hoe zwaar en moeilijk die soms ook kan zijn. Dat we bidden om de Heilige Geest in ons leven. En dat wij door die Geest, God de Vader en Jezus de Zoon steeds dieper mogen leren kennen. De Heilige Geest wil Hem ons bekend maken.

En éénmaal op Vader’s tijd komt Zijn Kind, de Here Jezus weer terug. Dat heeft Hij beloofd bij Zijn Hemelvaart. Zoals jullie Mij zien opvaren, zo zal Ik ook terugkomen. En tot die tijd bidt Hij voor Zijn kinderen. Of we bij de wederkomst nog ouders, kinderen, een partner hebben weten we niet, maar dan mag ieder die Hem liefheeft zich kind weten van die Ene Vader. Een betere Vader kun je je toch niet wensen. Nooit meer alleen. Wat een liefde!

Ik geloof in God de Trooster
gaven van de Hei’lge Geest
die Gods Woord aan ons bevestigd,
gaat en predikt en geneest.
Als Hij komt met macht en luister
zal de mensheid voor Hem staan
dan zal elke knie zich buigen,
elke tong belijdt Zijn Naam.

H.Huiting