Keuzes bepalen ons leven …
In het leven staan we regelmatig voor keuzes.
Vaker dan in eerste instantie lijkt.
In gewone alledaagse dingen maken we ze al: keuzen. Vaak niet zo ingrijpend, toch moet er gekozen worden. Eigenlijk doen we dat min of meer automatisch.
We moeten prioriteiten maken wat we eerst en wat we later doen in ons werk.
Dagelijks loop ik daar als predikant ook tegenaan. Ieder zal zich er wel in herkennen.
Maar dan zijn er ook die keuzen die ons leven mede bepalen.
De school en opleiding die we volg(d)en.
Het beroep dat we willen gaan uitoefenen.
De man of vrouw waar we wel samen mee door het leven willen gaan.
We zijn op zoek en ja, op een gegeven moment is zij daar.
Ís hij daar, de ware Jakob.
De keuze voor je levenspartner is daar.
Je gaat trouwen.
Tróuwen.
Trouwen is tegenwoordig óók een keuze.
Lang geen vanzelfsprekendheid voor veel mensen.
Maar de Heere geeft het huwelijk juist om mensen die voor die keuze komen te staan ook daarin tot hun dóel te laten komen.
Daarin mogen zij Zijn zegen ook meer en meer gaan erváren.
Dat is sámen-leven tot eer van Zijn Naam. Gedenkwaardig zijn dan ook die momenten, dat die mijlpaal, dat aan dat ja-woord toen, gedácht mag worden: 12,5 jaar, 25 jaar, 35 jaar, jaren gaan en jaren komen, 45 jaar, 55 jaar, ja zelfs soms 60 jaar of meer!
We denken op zo’n dag in het bijzonder aan het ja-woord voor elkaar gegeven onder Gods Zegen.
De Heere gaat daarin met je mee.
Hij zorgt in goede tijden en in minder voorspoedige tijden.
2
Wat is er mooier, dan op zo’n dag, toen je voor elkáár hebt mogen
kiezen, eens even stil te zitten en de zegeningen te tellen.
Te ontdekken, ze zijn ontelbaar!
‘Tel uw zegeningen, één voor één, tel ze, alle en vergeet er geen.
Tel ze, alle, nóem ze één voor één en ge ziet Gods liefde dan
door alles heen.’
En de keuzes gaan door…
Als we ouder worden kijken we terug op de keuzes die we deden.
Deden we het goed?
Zouden we het nu anders doen?
En waarom dan?
Nee, klaar zijn we nooit.
Ja, het karakter van de keuzes, die we moeten maken verandert
echter wel met het voortschrijden van de jaren.
Als je jong bent denk je niet aan appartementen of
verzorgingshuizen.
Dan heb je het eerder over de soort scooter, je sport, je vrienden
etc.
Maar óphouden doet het nooit.
Elke dag worden er altijd keuzes van ons gevraagd. Tot de laatste
snik, de laatste adem.
Anders kiezen ánderen voor óns.
En als onze keuzen in ándere handen komen, kun je er niet altijd
van op aan dat ze in góede handen zijn. Maak uw keuzen daarom
op tijd.
Keuzen voor straks, als je misschien niet meer in staat bent om te
kiezen.
Regel de dingen, ook al vind je het moeilijk.
Dat is ook een mooi voornemen voor dit nieuwe jaar!
Ook in het pastoraat komen we dat tegen.
We leven in een tijd dat begraven bijvoorbeeld niet
vanzelfsprekend is.
Toch is de Here Jezus Christus ons daarin vóórgegaan én als de
Eersteling ook ópgestaan uít de dood.
Nee, cremeren past niet bij een christelijke levensstijl.
Ja, is van puur heidense origine.
Daar veranderen de veranderende gewoonten uit de samenleving
niets aan.
3
Laat daarom vastleggen wat je zelf wilt.
Praat er met vertrouwelingen over.
Keuzes …, te maken heel het levenstraject ‘van de wieg tot het
graf’ door…
De gróótste en de meest ingrijpende keuze kun je niet vroeg
genoeg maken.
‘Want’, zegt de Heere Jezus, ‘wie niet voor Mij is, die is tégen Mij.’
Gods Zegen over je leven hangt ten nauwste samen met de
keuze voor Hém, Die éérst voor jou, voor u heeft gekozen.
Hebt Hém lief, Die jou éérst heeft liefgehad!
Heb Hém lief, die voor ons behoud de bittere dood aan het kruis
verkoos.
De aarde i.p.v. de hemel.
Het lijden i.p.v. de heerlijkheid, die Hij bij de Vader had.
Voor welke keuzen je vérder dan nog komt te staan, ze staan
allemaal in het teken van die allerbelangrijkste keuze van ons
leven die we allen moeten maken: vóór de Drieenige God, Vader,
Zoon en Heilige Geest!
Hoe eerder hoe béter!
Dan mag je nu al in Zijn Koninkrijk wonen en dienst doen!
Ds. G.J. van den Top
Bede
Vader, leid mijn gang
Heel mijn leven lang.
Moog die weg ook moeilijk wezen,
Met U is er niets te vrezen;
Gaan wij moedig voort
Tot Uw hemelpoort.
Graaf N.L. von Zinzendorf