‘Geloven is doen!’

Een predikant die betrokken is op het werk van jongeren, zei in een interview: ‘Ik hoor soms van jongeren dat het hen rust geeft als ze in de Bijbel lezen. Hoe mooi is dat! Maar tegelijkertijd denk ik: het komt ook aan op navolging.’ Er is méér dan “de Here God is er, we vertrouwen Hem en dat geeft rust.” Het komt er ook op aan om het Woord van God concreet in jouw leven handen en voeten te geven. Soms ben ik bang dat we dat uit het oog verliezen.’

Het is belangrijk dat we wekelijks, dagelijks het Woord van God horen. Dat we daardoor geboeid worden en kunnen zeggen “dat heeft de meester, de dominee, de jeugdleider weer eens mooi gezegd. Het was goed om hier te zijn. Dat was goed om te horen!” Maar ook is het goed te zeggen dat het niet bij horen kan blijven! Wat we vanuit Gods Woord horen, moet toch ook  leiden tot doen! Het kan toch niet zo zijn dat we na een Bijbellezing of een preek zeggen: ‘Nou, dat was goed om te horen’, om vervolgens over te gaan tot de oude orde van de dag. Daarom is het goed om het nieuwe seizoen als jaarthema te kiezen voor ‘Geloven is doen!’

Op de rots

Dat het nodig is om ook déze boodschap en belichting van het Evangelie voor het voetlicht te brengen, blijkt ook op verschillende plaatsen in de Bijbel zelf. In Mattheüs 7 vers 24-29 heeft de Here Jezus het over ‘ieder die deze woorden van Mij hoort en ze doet’ én over ‘ieder die deze woorden van Mij hoort en ze niet doet’. Beide horen Zijn Woord, maar de een brengt ze in de praktijk en de andere niet. De eerste vergelijkt Jezus ‘met een verstandig man die zijn huis op de rots gebouwd heeft’ en de tweede met ‘een dwaze man die zijn huis op zand gebouwd heeft.’ Met die dwaze bouwer loopt het slecht af: ‘zijn val was groot’ (vers 27).

Heel bekend is verder natuurlijk ook wat Jakobus in zijn brief hierover zegt. Hij lijkt daar de mogelijkheid te veronderstellen dat iemand heel rechtszinnig kan zijn in wat hij gelooft, maar dat dat weinig uitwerkt in de praktijk van het leven van elke dag. Het is geloof zonder werken, wat uiteindelijk helemaal geen geloof mag heten. ‘Geloof zonder de werken is dood’ (Jakobus 2:26). Want geloven is ook doen!

Weerbarstig

Maar ook hiervoor geldt: dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De praktijk is vaak weerbarstig, zowel bij ouderen als bij jongeren.

Bang voor doenergeloof

We zijn ook vaak bang om al teveel accent te leggen op de praktijk van het geloof. Voor je het weet, wek je de indruk dat het alleen dáárom gaat, alsof we ook behouden kunnen worden zonder dat we geloven in het verzoenend werk van de Here Jezus Christus. Of we willen voorkomen dat ons geloven krampachtig wordt, omdat het lijkt af te hangen van wat we er zelf van maken.

De omgeving werkt niet mee

Kinderen kunnen het al merken: als je in God gelooft en naar de kerk gaat, val je op. Dat geldt zeker als geloven bij jou thuis méér is dan in de Bijbel lezen en naar de kerk gaan. Dan kan het zijn dat je ook in de praktijk anders bent dan andere kinderen. En dat is dan vaak niet leuk!

De praktijk schuurt te veel

Dat horen niet automatisch leidt tot doen, zal er ook mee te maken hebben dat het ‘doen’ van het geloof niet altijd prettig is. Het vraagt soms keuzes die pijn doen. Misschien moet je tegen de stroom in zwemmen, of ‘nee’ zeggen tegen dingen die je liever wél zou willen doen. Voor jongeren anno 2021 in de richting van 2022 zijn dat mogelijkheden die allesbehalve denkbeeldig zijn. Het valt niet altijd mee om je geloof handen en voeten te geven.

We snappen de Bijbel soms niet goed

Een reële belemmering kan zijn dat jongeren niet begrijpen hoe ze de Bijbel moeten toepassen.

Het is een boek dat onder de inspiratie van de Heilige Geest is ontstaan in een totaal andere cultuur dan die waarin zij en wij leven.

Hoe pas je de Bijbel dan toe op actuele kwesties die toen vaak niet eens bestonden of er in ieder geval heel anders uitzagen?

 

Wat zegt de Bijbel nu bijvoorbeeld over orgaandonatie?

Moet je nu wel of niet laten vaccineren? Wanneer wel? Wanneer niet?

Hoe onderbouw je het huwelijk vanuit de Bijbel en wat is het verschil met samenwonen?

Hoe ga je om met mensen die heel anders denken dan jou, een heel ander geloof hebben?

Wanneer een mens ernstig ziek is en het aardse levenseinde nadert, wat mag dan nog wel en wat kan in Bijbelse zin echt niet in de palliatieve zorg.

En als we denken aan de uitvaart, wordt het dan begrafenis in navolging van Christus en Zijn opstanding? Of anders?

Zo worden we in ons geloofsleven steeds vaker voor keuzes gesteld die vroeger vanzelfsprekend waren, maar nu niet altijd meer..

Het is goed het komende seizoen hier ons wat in te verdiepen, waarbij u en jij van harte worden uitgenodigd om vragen die er bij jullie leven aan mij door te geven, zodat ik mij er ook in kan verdiepen en niet hoe ‘droog te zwemmen’ en zo samen met jullie daarin tot een Bijbels antwoord en visie zou kunnen komen.

We zien ernaar uit om hiermee bezig te mogen zijn, en doen jullie, doet u allemaal mee? En jij ook?

Ds. G.J. van den Top

Lied 86 Ev.Liedbundel

Bekleed u met de nieuwe mens

en houdt u naar de Heer gewend,

maak u gereed en blaak van vuur,

verwacht zijn uur!

 

Leg daarom alle leugen af,

al wat bederft is voor het graf,

maar doe van die is opgestaan,

de waarheid aan

 

Wij zijn elkanders hart en hand

Op weg naar het beloofde land,

Verdraagt en steunt de zwakken maar,

Vergeeft elkaar.

 

En gaat niet toornig in de nacht,

Maar laat de vrede als een wacht

Uw slaap verlichten, in uw droom

Gaan eng’len om.

 

O broeders, zusters van de Heer:

Geeft aan de boze plaats noch eer,

Maar arbeidt liever voor het brood

En deelt in nood.

 

Hebt gij niet van die dag gehoord

Dat God zal richten met Zijn Woord,

Zo doet dan heden aan de tijd

Gerechtigheid.